AlwaysControl Technology

← Knowledge

DLB · การปรับสมดุลโหลดแบบไดนามิก

Dynamic Load Balancing

Current version published ·

Contentsความท้าทายด้านความจุของสถานีโหลดที่ถูกควบคุมและการวางแผนความจุการแบ่งปันความจุในครัวเรือนกระบวนการปรับแบบไดนามิกสมรรถนะการควบคุมและการตรวจสอบความปลอดภัย
Dynamic Load Balancing (DLB) ที่กล่าวถึงในบทความนี้ คือวิธีการควบคุมที่ปรับวงเงินการชาร์จที่มีอยู่ทั้งหมดและการจัดสรรให้แต่ละตู้ชาร์จ ตามการเปลี่ยนแปลงของความต้องการใช้ไฟฟ้าอื่นๆ ในสถานที่และความต้องการชาร์จของยานพาหนะ ทำให้การชาร์จใช้กำลังไฟฟ้าที่เหลืออยู่แบบเรียลไทม์ภายในความจุทางไฟฟ้าที่กำหนดไว้[1][2]

ความท้าทายด้านความจุของสถานี

เมื่อลานจอดรถเพิ่มช่องจอดชาร์จ สิ่งที่จำกัดอาจไม่ใช่จำนวนช่องจอด แต่เป็นความสามารถในการจ่ายไฟที่มีอยู่เดิม หากหัวชาร์จแต่ละตัวสามารถทำงานที่กำลังไฟเต็มได้โดยไม่มีข้อจำกัด ความต้องการรวมของอุปกรณ์ที่เพิ่มขึ้นอาจเกินความจุที่มีอยู่ เจ้าของจึงต้องเลือกระหว่างการขยายกำลัง การลดจำนวนหัวชาร์จ หรือการลดกำลังไฟของหัวชาร์จแต่ละตัว[2]

แต่การที่ช่องจอดต้องมีเงื่อนไขพร้อมสำหรับการชาร์จ ไม่ได้หมายความว่ารถทุกคันต้องชาร์จด้วยกำลังไฟสูงสุดตลอดเวลา เวลาที่รถเชื่อมต่อ จำนวนไฟที่ต้องเติม และระยะเวลาที่จอดได้ เป็นตัวกำหนดความต้องการจริง การจัดการโหลดใช้พื้นที่ปรับเหล่านี้เพื่อให้รถมากขึ้นแบ่งปันความจุที่มีจำกัด เมื่อมีรถชาร์จเพียงไม่กี่คัน ก็สามารถจัดสรรกำลังไฟให้พวกมันได้มากขึ้น[2]

แผนผังสี่แถวพร้อมหมายเลข: 1 ตู้จ่ายไฟเดิมพร้อมหัวชาร์จสามตัว; 2 ลงทุนขยายกำลังเพิ่มตู้จ่ายไฟ ติดตั้งหกตัว; 3 เส้นทางการขยายกำลังติดขัด ยังคงมีเพียงสามตัว; 4 คงตู้จ่ายไฟเดิม ใช้คอนโทรลเลอร์ให้หัวชาร์จหกตัวแบ่งปันความจุ หมายเลขใช้สีเทาอมฟ้า ทอง แดง เขียว ตามลำดับ สอดคล้องกับคำอธิบายใต้ภาพแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
ภาพที่ 1|สี่ทางเลือกของสถานีเดียวกัน

1 · ไม่ขยายกำลัง ติดตั้งเพียงสามตัว
คงความจุจ่ายไฟเดิม ติดตั้งหัวชาร์จเฉพาะบางช่องจอด

2 · ลงทุนขยายกำลัง ติดตั้งหกตัว
ลงทุนค่าขยายกำลัง เพิ่มความสามารถจ่ายไฟ ให้หัวชาร์จหกตัวแต่ละตัวได้รับโควตาที่สูงขึ้น

3 · ยินดีจ่ายเงิน แต่การขยายกำลังยังติดขัด
เส้นทางการขยายกำลังใช้ไม่ได้ ความเต็มใจลงทุนเพิ่มยังไม่สามารถแลกมาซึ่งความจุจ่ายไฟที่มากขึ้นได้ ทำได้เพียงคงสามตัว

4 · จัดการแบบไดนามิก ไม่ขยายกำลังก็ติดตั้งหกตัว
หัวชาร์จหกตัวแบ่งปันความจุเดิม ระบบควบคุมโหลดพร้อมกันและจัดสรรโควตาชาร์จตามความต้องการ

เหรียญทองหมายถึงการลงทุนขยายกำลัง กากบาทแดงหมายถึงเส้นทางการขยายกำลังติดขัด เส้นประสีน้ำเงินหมายถึงความสัมพันธ์เชิงควบคุม แท่งสีเขียวหมายถึงโควตาที่อนุญาตของแต่ละหัวชาร์จ จำนวนเป็นเพียงการแสดงสัญลักษณ์ แผน 4 มีเงื่อนไขว่าโหลดรวมถูกควบคุมและกำลังไฟที่ต่ำกว่ายังเพียงพอต่อการเติมไฟระหว่างที่จอดอยู่[2][5]

CSA Group ของแคนาดาในการศึกษาระบบจัดการพลังงานยานยนต์ไฟฟ้า (EVEMS) ปี 2019 ได้ระบุความขัดแย้งระหว่างความจุเดิมของอาคารที่มีอยู่กับโหลดชาร์จที่เพิ่มขึ้น และต้นทุนการขยายกำลัง เป็นบริบทเชิงปฏิบัติของการพัฒนาระบบจัดการพลังงาน ปัญหานี้มีอยู่ทั้งในลานจอดรถหลายคันและในที่อยู่อาศัยที่ติดตั้งอุปกรณ์ชาร์จภายหลัง[3]

โหลดที่ถูกควบคุมและการวางแผนความจุ

การวางแผนสถานียังเกี่ยวข้องกับคำถามหนึ่ง: ความจุที่ติดตั้งควรนับเป็นโหลดอย่างไร? ไม่สามารถละเลยพีคที่อาจเกิดขึ้นได้เพียงเพราะ 'ปกติจะไม่เปิดพร้อมกันทั้งหมด' หากระบบสามารถจำกัดโหลดสูงสุดที่ทำงานพร้อมกันได้อย่างเชื่อถือได้ การคำนวณก็มีพื้นฐานอีกแบบหนึ่ง ตัวอย่างเช่น รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ประกาศของ ESA ปี 2025 แยกแยะโหลดชาร์จที่ไม่มีระบบจัดการพลังงาน (EMS) และที่ถูกควบคุมโดย EMS และอนุญาตให้โหลดชาร์จที่ถูกควบคุมนับตามโหลดสูงสุดที่ EMS อนุญาต[4]

ดังนั้น สิ่งที่ควรให้ความสนใจคือการวางแผนสามารถสะท้อนขอบเขตการทำงานจริงหลังการควบคุมได้หรือไม่ การเปลี่ยนแปลงตรงนี้คือการเปลี่ยนจาก 'หวังให้รถเหลื่อมเวลา' เป็น 'ระบบสามารถจำกัดความต้องการพร้อมกันได้' วิธีการคำนวณ具體และเงื่อนไขใดที่สามารถใช้โหลดที่ถูกควบคุมได้ ยังคงกำหนดโดยกฎการติดตั้งท้องถิ่น

ปัญหาความจุยังส่งผลต่อความคืบหน้าของโครงการ เมื่อรัฐบาลสหราชอาณาจักรทบทวนปัญหาการเชื่อมต่อโครงข่ายของสิ่งอำนวยความสะดวกการชาร์จในปี 2024 ได้บันทึกความยากลำบากของผู้ประกอบการที่ต้องรอการจ่ายไฟหลังอุปกรณ์สร้างเสร็จและไม่สามารถสร้างรายได้ และเสนอให้มีรูปแบบการเชื่อมต่อที่เพิ่มความจุทีละขั้นหรือจำกัดการใช้ไฟได้เมื่อทำได้ การปรับสมดุลโหลดแบบไดนามิกสามารถช่วยให้โครงการทำงานภายใต้ความจุจำกัด ส่วนปัญหาการอนุมัติและการก่อสร้างในกระบวนการเชื่อมต่อโครงข่ายต้องใช้มาตรการอื่นจัดการ[5]

การแบ่งปันความจุในครัวเรือน

ในที่อยู่อาศัยเดิมที่ไม่ได้เตรียมเงื่อนไขสำหรับการชาร์จ รถยนต์ได้เข้าร่วมความจุไฟเข้าบ้านที่เดิมแบ่งปันโดยเครื่องปรับอากาศ เครื่องทำน้ำอุ่น ครัว และอุปกรณ์อื่นๆ แม้จะเพิ่มวงจรแยกจากตู้จ่ายไฟให้หัวชาร์จ ความจุรวมของครัวเรือนต้นน้ำยังต้องแบ่งปันร่วมกัน การเพิ่มวงจรภายในบ้าน กับการยื่นขอเพิ่มสายเข้าหรือขยายกำลังต่อการไฟฟ้า เป็นสองเรื่องที่แตกต่างกัน

การจำกัดกำลังชาร์จแบบคงที่เป็นวิธีง่ายๆ: กันความจุที่เครื่องใช้ไฟฟ้าอาจต้องการไว้ และตั้งหัวชาร์จที่ขีดจำกัดต่ำ ข้อเสียคือ เมื่อเครื่องใช้ไฟฟ้าหยุดใช้ ขีดจำกัดการชาร์จยังคงเดิม การควบคุมแบบไดนามิกปรับตามการใช้ไฟจริง: ลดกระแสชาร์จเมื่อทำอาหารหรือเครื่องทำน้ำอุ่นทำงาน และเมื่อการใช้ไฟอื่นลดลง จึงอนุญาตให้การชาร์จกลับสู่ช่วงที่ใช้ได้[1][2]

ประกาศของออนแทรีโอโดยทั่วไปกำหนดให้อุปกรณ์ชาร์จใช้วงจรแยก พร้อมทั้งมีเส้นทางแบบมีเงื่อนไขสำหรับวงจรแบ่งปันที่ติดตั้ง EMS[4]

สองช่วงเวลาของครัวเรือนเดียวกัน: ด้านบนเครื่องใช้ไฟฟ้าใช้ไฟมาก ส่วนแบ่งที่ชาร์จใช้ได้น้อย; ด้านล่างเครื่องใช้ไฟฟ้าใช้ไฟลดลง ส่วนแบ่งที่ชาร์จใช้ได้เพิ่มขึ้น แท่งความจุยาวเท่ากันสองแท่งแสดงส่วนแบ่งของทั้งสองด้วยสีน้ำเงินและสีเขียวตามลำดับ
ภาพที่ 2|สองแถวแสดงสองสถานะการใช้ไฟของครัวเรือนเดียวกัน ด้านซ้ายคือเครื่องใช้ไฟฟ้า ด้านขวาคือรถที่ชาร์จ; ในแท่งความจุยาวเท่ากัน สีน้ำเงินหมายถึงการใช้ไฟอื่น สีเขียวหมายถึงความจุที่เหลือให้การชาร์จ แถวล่างเครื่องใช้ไฟฟ้าใช้ไฟลดลง ส่วนแบ่งที่ชาร์จใช้ได้จึงเพิ่มขึ้น แท่งเป็นเพียงการแสดงความสัมพันธ์การจัดสรร ไม่ได้แทนข้อมูลวัดจริงหรือทิศทางกระแสไฟ

หากกำลังไฟคงที่ต่ำเพียงพอต่อการเติมไฟประจำวัน อาจเป็นทางเลือกที่ประหยัด สถานการณ์ที่การปรับแบบไดนามิกมีคุณค่ามากกว่าคือ เมื่อช่วงพีคการใช้ไฟจำกัดการชาร์จ แต่ช่วงอื่นยังมีความจุที่ใช้ได้: ระบบนำส่วนที่เหลือนี้มาใช้ ลดกรณี 'มีไฟใช้ แต่ชาร์จช้าตลอด'

กระบวนการปรับแบบไดนามิก

มองจากกระบวนการควบคุม สามารถเข้าใจได้เป็นวงจร: วัดการใช้ไฟหน้างาน คำนวณโควตาที่ยังแบ่งให้การชาร์จได้ แล้วปรับกำลังไฟหรือกระแสที่อนุญาตของแต่ละหัวชาร์จ จากนั้นสังเกตต่อไป การวัดให้สถานะหน้างาน คอนโทรลเลอร์ตัดสินใจจัดสรร อุปกรณ์ชาร์จดำเนินการจำกัด วงจรนี้เป็นการสรุปขั้นตอนการตรวจวัดและการควบคุม ระบบสามารถใช้วิธีการติดตั้งและการสื่อสารที่แตกต่างกันได้[6]

ที่นี่มีการปรับสองชั้น ชั้นแรกคือโควตาการชาร์จรวม: เมื่อโหลดอื่นเพิ่มขึ้น โควตารวมจะหดตัว; เมื่อโหลดอื่นลดลง โควตารวมจะถูกปล่อยคืน ชั้นที่สองคือการจัดสรรภายในโควตานี้: เมื่อรถออกไป ชาร์จเสร็จ หรือความต้องการลดลง ส่วนที่ปล่อยคืนมาสามารถแบ่งให้รถคันอื่นที่ยังมีความต้องการได้ ปริมาณที่รถแต่ละคันจะเพิ่มได้ยังถูกจำกัดด้วยความสามารถของรถและอุปกรณ์ชาร์จ[1][7] การจัดสรรอาจใช้กลยุทธ์แบบแบ่งเท่ากันหรือตามลำดับความสำคัญ ตัวอย่างด้านล่างเลือกใช้การแบ่งเท่ากัน[1]

แถวบนรถสามคันใช้โควตาการชาร์จรวมเดียวกัน แถบสีเขียวข้างรถแต่ละคันมีความยาวเท่ากัน; แถวล่างรถคันกลางออกไป รถสองคันซ้ายขวาได้แถบที่ยาวขึ้น ความยาวสีเขียวรวมยังคงเท่าเดิม
รูปที่ 3|ทั้งสองแถวมีโควตาการชาร์จรวมเท่ากัน แถวบนรถสามคันแบ่งเท่ากัน; แถวล่างรถคันกลางออกไป รถที่เหลือสองคันแบ่งส่วนที่ปล่อยคืนมาเท่ากัน แถบสีเขียวแสดงโควตาที่อนุญาตให้ใช้; ตัวอย่างนี้สมมติว่ารถที่เหลือและสถานีชาร์จสามารถรับส่วนที่เพิ่มขึ้นได้[1][7]

การจัดการโหลดแบบสถิตยังสามารถจัดสรรใหม่ระหว่างสถานีชาร์จหลายแห่งได้ โดยสิ่งที่กำหนดตายตัวคือโควตารวมของพื้นที่ชาร์จ การจัดการแบบพลวัตยังปรับโควตารวมนี้ตามโหลดอื่นในพื้นที่จริง ความแตกต่างของทั้งสองแบบไม่สามารถเข้าใจง่ายๆ ว่าเป็นเรื่องของ "กำลังไฟของแต่ละสถานีจะเปลี่ยนแปลงหรือไม่"[1]

สมรรถนะการควบคุมและการตรวจสอบความปลอดภัย

การจัดสรรแบบพลวัตจะเชื่อถือได้หรือไม่ จำเป็นต้องตรวจสอบผ่านการทดสอบที่ทำซ้ำได้ CSA/ANSI C22.2 No. 343:25《Electric vehicle energy management systems》มุ่งเน้นการควบคุมด้านความปลอดภัยเชิงหน้าที่ของ EVEMS สารบัญที่เผยแพร่ได้แยกหัวข้อการจัดการโหลด เวลาตอบสนอง การตรวจวัดกระแส การตรวจสอบการขาดการเชื่อมต่อ และการป้องกันความผิดพลาดออกจากกัน[9][10]

หัวข้อเหล่านี้สามารถเชื่อมโยงกับบันทึกการทำงานจริงได้ ตารางด้านล่างแปลงทิศทางการตรวจสอบที่มาตรฐานระบุไว้เป็นสิ่งที่สังเกตได้ซึ่งเข้าใจง่ายขึ้น โดยหัวข้อเวลาตอบสนองใน 4.2.2 มุ่งเน้นประเภทระบบเฉพาะที่มาตรฐานกำหนด; ค่าขีดจำกัดที่ผ่านเกณฑ์ ประเภทที่適用 และเงื่อนไขการทดสอบถูกกำหนดโดยข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง

ทิศทางการตรวจสอบ

ผลลัพธ์ที่สังเกตและบันทึกได้

การจัดการโหลด (4.2.1)

เมื่อโหลดอื่นเพิ่มขึ้นหรือมีรถเชื่อมต่อ ให้เทียบขีดจำกัดที่กำหนดค่าไว้กับเส้นโค้งโหลดที่ถูกควบคุม เพื่อดูว่าระบบจำกัดการชาร์จอย่างไร

เวลาตอบสนองการควบคุม (4.2.2)สังเกตว่าการควบคุมการชาร์จปรับอย่างไรหลังโหลดเปลี่ยนแปลง และภายใต้ประเภทระบบที่ข้อกำหนดนี้適用และเงื่อนไขที่กำหนด ให้บันทึกเวลาที่ใช้ในการตอบสนองและตรวจสอบเทียบกับข้อกำหนดด้านเวลา

การตรวจวัดกระแส (4.2.3)

เทียบค่าที่ตรวจวัดได้กับค่าอ้างอิง เพื่อตรวจสอบว่าการวัดเพียงพอต่อการควบคุมโหลดที่ถูกต้องหรือไม่

การตรวจสอบการขาดการเชื่อมต่อ (4.3.2)

บันทึกการระบุการขาดการสื่อสาร การดำเนินการควบคุม และโหลดจริงระหว่างที่ขาดการเชื่อมต่อ เพื่อตรวจสอบสถานะการทำงานหลังขาดการเชื่อมต่อ

การป้องกันความผิดพลาดด้านความปลอดภัยเชิงหน้าที่ (4.6)

ในการทดสอบความผิดพลาดที่เกี่ยวข้อง ให้บันทึกพฤติกรรมของการควบคุมที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยและการเปลี่ยนแปลงโหลด เพื่อยืนยันการป้องกันความผิดพลาด

ตัวอย่างเช่น หลังจากเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านเริ่มทำงาน สามารถสังเกตเส้นโค้งกระแสรวมและการดำเนินการควบคุมการชาร์จพร้อมกันได้; หลังจากขาดการสื่อสาร ต้องสังเกตสถานะที่ระบบเข้าสู่จริง ประกาศ EVEMS ของ Technical Safety BC ยังกำหนดให้ตรวจสอบการทำงานที่ถูกต้องและสถานะปลอดภัยของระบบ และครอบคลุมข้อจำกัดโหลดของวงจรย่อย สายป้อน และการจ่ายไฟเข้าอาคารที่เกี่ยวข้อง[8]

CSA 343 เผยแพร่ครั้งแรกในปี 2025 และเป็นมาตรฐานแห่งชาติของทั้งแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ขอบเขตการใช้งานครอบคลุมผลิตภัณฑ์ EVEMS ส่วนประกอบย่อยที่เข้าคู่กัน และซอฟต์แวร์ที่เกี่ยวข้อง DLB อธิบายฟังก์ชันการจัดสรรแบบพลวัต ส่วน EVEMS คือระบบที่รับผิดชอบการควบคุมโหลด การมีฟังก์ชันการจัดสรรแบบพลวัตเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะแสดงว่าทั้งระบบเป็นไปตามมาตรฐาน[9]

นอกเหนือจากการตรวจสอบสมรรถนะการควบคุมและความปลอดภัยแล้ว ยังต้องตรวจสอบผลการเติมพลังงานจริง: ภายในเวลาจอดที่ตกลงกัน รถได้รับพลังงานเท่าใด และความต้องการใดไม่ได้รับการตอบสนอง ระบบที่สามารถจำกัดโหลดได้อย่างเชื่อถือได้เป็นพื้นฐานของการแบ่งปันความจุ; ส่วนรถจะเติมพลังงานได้ตามที่คาดหวังหรือไม่นั้น ต้องพิจารณาจากความจุที่ใช้ได้ เวลาจอด และกลยุทธ์การจัดสรรร่วมกัน

References