AlwaysControl Technology

← Knowledge

VPP · โรงไฟฟ้าเสมือน

Virtual Power Plant

Current version published ·

Contentsก่อนอื่นมีความจำเป็นในการจัดการการใช้ไฟฟ้าแหล่งผลิตไฟฟ้าขนาดเล็กและพื้นที่ธุรกิจใหม่หลังการเชื่อมต่อโครงข่าย ยังต้องเข้าสู่การดำเนินงานของระบบการพัฒนาพลังงานลมและแสงอาทิตย์ขยายความต้องการในการประสานงานจากกำลังการผลิตติดตั้งของอุปกรณ์สู่ความสามารถที่ใช้ได้จริงแปลงข้อกำหนดโดยรวมไปสู่การปฏิบัติของอุปกรณ์รับผิดชอบในโครงข่ายไฟฟ้าและตลาดตลาดที่แตกต่างกันสร้างรูปแบบการดำเนินงานที่แตกต่างกันอย่างไรสร้างรูปแบบการจัดองค์กรทรัพยากรที่ยั่งยืน
โรงไฟฟ้าเสมือน (Virtual Power Plant, VPP) รวบรวมทรัพยากรแบบกระจาย เช่น แหล่งผลิตไฟฟ้าแบบกระจาย ระบบกักเก็บพลังงาน และโหลดที่ปรับได้ ให้มาร่วมดำเนินการในระบบไฟฟ้าและการซื้อขายในตลาดไฟฟ้า ผ่านการสื่อสารข้อมูลและการควบคุมแบบประสานงาน [1]
Homes with rooftop solar, batteries, and EV charging linked by communications for coordinated operation.

ก่อนอื่นมีความจำเป็นในการจัดการการใช้ไฟฟ้า

ระบบไฟฟ้าต้องจัดการความสอดคล้องระหว่างการผลิตไฟฟ้าและการใช้ไฟฟ้าตามเวลามาโดยตลอด ผู้คนทำอาหารหรือเปิดเครื่องปรับอากาศเมื่อใดเป็นตัวกำหนดว่าความต้องการเปลี่ยนแปลงอย่างไร ฝ่ายผลิตไฟฟ้าจำเป็นต้องจัดหาการจ่ายไฟที่สอดคล้องกัน ช่วงความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงสุดที่รุนแรงและสั้นเป็นพิเศษจะทำให้ระบบต้องเตรียมกำลังการผลิตสำรองสำหรับช่วงเวลาเพียงไม่กี่ช่วง พฤติกรรมการปรับสมดุลหลายอย่างที่โรงไฟฟ้าเสมือนจริงรวบรวมในภายหลังสามารถเข้าใจได้จากปัญหาที่เกิดก่อนหน้านี้

บริษัทไฟฟ้าของสหรัฐฯ เริ่มดำเนินโครงการควบคุมโหลดโดยตรงและการใช้ไฟฟ้าที่สามารถขัดจังหวะได้ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1970 ผู้ใช้ยินยอมให้บริษัทไฟฟ้าลดโหลดบางส่วนภายใต้เงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ โดยแลกกับการชดเชยหรือส่วนลดค่าไฟฟ้า การทบทวนประวัติศาสตร์ของ LBNL ชี้ให้เห็นว่าความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงสุดที่เกิดจากการแพร่หลายของเครื่องปรับอากาศในขณะนั้นเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ผลักดันโครงการเหล่านี้ จนถึงปลายทศวรรษ 1970 และทศวรรษ 1980 การจัดการโหลดจึงค่อย ๆ ถูกรวมเข้าไว้ในการวางแผนทรัพยากรของบริษัทไฟฟ้า[2]

โครงการประเภทนี้ได้สร้างข้อตัดสินใจทางเศรษฐกิจขึ้นมา: การตอบสนองความต้องการในช่วงสูงสุดสามารถเปรียบเทียบต้นทุนของการเพิ่มการจัดหาและการปรับความต้องการไปพร้อมกันได้ การย้ายการใช้ไฟฟ้าที่สามารถเลื่อนออกไปได้ออกจากช่วงเวลาที่ตึงตัวอาจลดกำลังการผลิตที่จำเป็นต้องเตรียมไว้ในขณะนั้น[2][9]

ลำดับช่วงเวลาสองชุดที่มีความยาวเท่ากัน: แถวบนสีน้ำเงินมีจุดสูงสุดหนึ่งจุด แถวล่างสีเขียวเลื่อนการใช้ไฟฟ้าบางส่วนไปยังช่วงเวลาอื่น พื้นที่รวมของแท่งเท่ากันแต่แท่งที่สูงที่สุดลดลง
รูปที่ 1|ปริมาณการใช้ไฟฟ้าเท่ากัน แต่มีการจัดช่วงเวลาสองแบบ แบบที่ 1 ความต้องการกระจุกตัวอยู่ในช่วงเวลาไม่กี่ช่วง แบบที่ 2 เลื่อนความต้องการบางส่วนออกไป กำลังการผลิตที่จำเป็นในช่วงสูงสุดจึงลดลงตามไปด้วย แต่ละแท่งมีช่วงเวลายาวเท่ากัน ความสูงแสดงถึงกำลังไฟฟ้า เส้นประสอดคล้องกับค่าสูงสุดของแต่ละสถานการณ์

ภาพประกอบที่วาดขึ้นเอง สองสถานการณ์ใช้มาตราส่วนกำลังไฟฟ้าเดียวกัน ไม่ใช่ข้อมูลที่วัดได้จริงจากโครงการ

โครงการในยุคแรกมุ่งเน้นการจัดระเบียบผู้ใช้โดยบริษัทไฟฟ้าเพื่อรับมือกับช่วงสูงสุด ต่อมาประเภทและเจ้าของทรัพยากรแบบกระจายเปลี่ยนไป ตลาดไฟฟ้าก็มีรูปแบบการเข้าร่วมใหม่ ๆ เกิดขึ้น การประสานทรัพยากรเหล่านี้จึงค่อย ๆ กลายเป็นปัญหาการดำเนินงานที่กว้างขึ้น

แหล่งผลิตไฟฟ้าขนาดเล็กและพื้นที่ธุรกิจใหม่

ในทศวรรษ 1990 การพัฒนาโรงไฟฟ้าแบบโมดูลาร์ขนาดเล็กและเทคโนโลยีสารสนเทศเริ่มเปลี่ยนแนวคิดของผู้คนเกี่ยวกับการจัดระบบการจ่ายไฟฟ้า Shimon Awerbuch ในปี 1997 ในบทความ《Metering for the Virtual Utility》ได้กล่าวถึง "สาธารณูปโภคเสมือน" (Virtual Utility): เมื่อขนาดเศรษฐกิจขั้นต่ำของสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิตไฟฟ้าลดลง องค์กรต่าง ๆ สามารถใช้การวัด การสื่อสารข้อมูล และสัญญาเพื่อผสมผสานการผลิตไฟฟ้าแบบกระจาย การประหยัดพลังงาน และการซื้อไฟฟ้าได้อย่างยืดหยุ่นเพื่อให้บริการ แนวคิดนี้กว้างกว่า VPP โดยได้เปลี่ยนจุดสนใจจากการเป็นเจ้าของโรงไฟฟ้าไปสู่การจัดระบบกำลังการผลิตไฟฟ้า[3]

แนวคิดนี้ยังมีบริบทเชิงสถาบันในขณะนั้นด้วย ยกตัวอย่างสหรัฐฯ FERC ได้ออก Order No.888 ในปี 1996 กำหนดให้สาธารณูปโภคด้านการส่งไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องภายใต้เขตอำนาจของตนให้บริการส่งไฟฟ้าที่เปิดกว้างและไม่เลือกปฏิบัติ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดอุปสรรคต่อการแข่งขันในตลาดไฟฟ้าขายส่ง[4] การซื้อขายไฟฟ้าค่อย ๆ มีพื้นที่เชิงสถาบันสำหรับการประสานงานระหว่างองค์กร การดำเนินงานด้านการรวมกลุ่มและการให้บริการจึงมีโอกาสพัฒนาเป็นธุรกิจเฉพาะทาง

ขนาดอุปกรณ์ที่เล็กลงหมายความว่ามีหน่วยงานมากขึ้นที่สามารถเป็นเจ้าของทรัพยากรการผลิตไฟฟ้า การเปิดตลาดทำให้หน่วยงานเหล่านี้มีโอกาสเข้าสู่ระบบการจ่ายไฟฟ้าที่ใหญ่ขึ้นผ่านการซื้อขาย แต่แม้หน่วยผลิตไฟฟ้าขนาดเล็กจะเชื่อมต่อกับโครงข่ายแล้ว ก็อาจยังเล็กเกินไปที่จะรับผิดชอบการพยากรณ์ การเสนอราคา การจัดส่ง และการชำระบัญชีได้ด้วยตนเอง ปัญหาการจัดองค์กรใหม่จึงชัดเจนขึ้น: จะทำให้ทรัพยากรจำนวนมากที่เป็นเจ้าของแยกกันและดำเนินการแยกกันเข้าร่วมระบบในฐานะกลุ่มที่สามารถจัดการได้อย่างไร

หลังการเชื่อมต่อโครงข่าย ยังต้องเข้าสู่การดำเนินงานของระบบ

โครงการ FENIX ของยุโรปที่เริ่มในเดือนตุลาคม 2005 และสิ้นสุดในเดือนกันยายน 2009 ได้ตั้งเป้าหมายการวิจัยและการพิสูจน์เชิงประจักษ์ในการรวมทรัพยากรแบบกระจายเป็นโรงไฟฟ้าเสมือนจริงขนาดใหญ่ โครงการวางแผนครอบคลุมทั้งระบบโคเจนเนอเรชันความร้อนและไฟฟ้าสำหรับบ้านขนาดเล็ก ตลอดจนฟาร์มกังหันลม ระบบโคเจนเนอเรชันความร้อนและไฟฟ้าอุตสาหกรรม และทรัพยากรขนาดใหญ่กว่าอื่น ๆ พร้อมทั้งเชื่อมต่อความสามารถในการรวมกลุ่มเข้ากับการจัดการโครงข่ายไฟฟ้าและตลาด[5]

ทรัพยากรเหล่านี้สามารถผลิตไฟฟ้าได้แล้ว แต่โครงการยังต้องแก้ปัญหาว่าระบบจะใช้งาน它們อย่างไร บทความของผู้เข้าร่วมโครงการ FENIX ชี้ให้เห็นว่าหากทรัพยากรแบบกระจายขาดความสามารถในการมองเห็นจากภายนอกและความสามารถในการควบคุม การดำเนินงานของทรัพยากรเหล่านั้นก็ยากที่ผู้ดำเนินการระบบจะนำมาวางแผนได้เช่นเดียวกับหน่วยผลิตไฟฟ้าปกติ การที่ทรัพยากรมีส่วนสนับสนุนปริมาณไฟฟ้าไม่ได้หมายความว่าระบบสามารถพึ่งพาทรัพยากรนั้นในการให้กำลังการผลิต ณ เวลาที่กำหนดได้แล้ว[7][11]

ดังนั้น การรวมกลุ่มจึงต้องเพิ่มชั้นการประสานงาน: รวบรวมสถานะและข้อจำกัดของแต่ละทรัพยากร พยากรณ์กำลังการผลิตที่สามารถให้ได้ในช่วงเวลาหนึ่ง แล้วจึงกระจายข้อกำหนดโดยรวมลงไป ฝ่ายโครงข่ายไฟฟ้าหรือฝ่ายซื้อขายจะเผชิญกับกลุ่มนี้ ส่วนภายในคือการดำเนินการเฉพาะของอุปกรณ์แต่ละชนิด เอนทิตีที่กระจายตัวปรากฏขึ้นผ่านอินเทอร์เฟซการดำเนินงานร่วมกัน รูปแบบองค์กรของ "โรงไฟฟ้าเสมือนจริง" จึงมีความหมายในทางปฏิบัติ[5][7]

โซลาร์เซลล์บนหลังคาบ้าน อพาร์ตเมนต์ ร้านค้า อุปกรณ์ชาร์จในลานจอดรถ และตู้พลังงานในย่านที่ต่อเนื่องกัน เชื่อมโยงข้อมูลผ่านเส้นจุดสีน้ำเงิน บ้านในฉากหน้าเป็นห้องนั่งเล่นธรรมดา ถนนยังคงมีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการจำหน่ายไฟฟ้า
รูปที่ 2|พลังงานแบบกระจายเข้าสู่ย่านที่อยู่อาศัยในชีวิตประจำวัน: บ้าน ร้านค้า และลานจอดรถต่างมีอุปกรณ์ของตนเอง เข้าร่วมการประสานงานผ่านอินเทอร์เฟซข้อมูลและการควบคุมร่วมกัน เส้นจุดสีน้ำเงินแสดงถึงการเชื่อมต่อทางการสื่อสาร สิ่งอำนวยความสะดวกด้านการจำหน่ายไฟฟ้าบนถนนยังคงอยู่[5][7]

FENIX ศึกษาการรวมกลุ่มทั้งในด้านธุรกิจและด้านเทคนิคไปพร้อมกัน: ด้านแรกสนใจว่าจะรวมทรัพยากรเป็นกำลังการผลิตที่ซื้อขายได้อย่างไร ด้านหลังยังต้องพิจารณาตำแหน่งของทรัพยากรและเงื่อนไขการดำเนินงานของโครงข่ายท้องถิ่น[7] ดังนั้น โครงการจึงพัฒนาการสื่อสารและการควบคุมแบบแบ่งชั้นไปพร้อมกับศึกษาสภาพการกำกับดูแลและเงื่อนไขสัญญา และดำเนินการพิสูจน์เชิงประจักษ์ในภาคสนามในสหราชอาณาจักรและสเปน[6]

การพัฒนาพลังงานลมและแสงอาทิตย์ขยายความต้องการในการประสานงาน

การพัฒนาพลังงานลมและโซลาร์ทำให้การประสานงานนี้ต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงมากขึ้น ในอดีตมีความผันผวนด้านการใช้ไฟฟ้าอยู่แล้ว พลังงานลมและแสงอาทิตย์ยังนำความเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศมาสู่ฝ่ายจัดหาอีกด้วย: เมื่อแสงแดดหรือสภาพลมเปลี่ยนไป ปริมาณไฟฟ้าที่สามารถผลิตได้ก็เปลี่ยนตาม การวิเคราะห์ของ IEA เกี่ยวกับการเชื่อมต่อโครงข่ายพลังงานลมและโซลาร์จึงกล่าวถึงวิธีการต่าง ๆ เช่น การผลิตไฟฟ้าที่สามารถจัดส่งได้ การเสริมความแข็งแกร่งของโครงข่าย การกักเก็บพลังงาน และการตอบสนองความต้องการ ไปพร้อมกัน[8]

สำหรับ VPP คุณค่าของการประสานงานเริ่มปรากฏชัดมากขึ้นในมิติของเวลาที่แตกต่างกัน ในช่วงที่แสงอาทิตย์อุดมสมบูรณ์ สามารถจัดให้มีการใช้ไฟฟ้าที่เหมาะแก่การเลื่อนขึ้นหรือเลื่อนออกไป หรือให้ระบบกักเก็บพลังงานชาร์จไฟ เมื่อระบบตึงตัว จึงค่อยลดความต้องการที่เลื่อนได้หรือปล่อยพลังงานจากระบบกักเก็บ ทรัพยากรสามารถเข้าร่วมได้พร้อมกันผ่านการเพิ่มการผลิตไฟฟ้า การเปลี่ยนแปลงการใช้ไฟฟ้า และการกักเก็บพลังงานไฟฟ้า การรวมกลุ่มยังมีโอกาสรับผิดชอบบริการที่หลากหลายยิ่งขึ้น[9]

ลานบ้านเดียวกันในช่วงกลางวันและช่วงเย็น ในเวลากลางวันมีคนตากผ้าและทำสวน บนหลังคามีโซลาร์เซลล์และรถยนต์ต่อเข้าชาร์จไฟ ในช่วงเย็นครอบครัวทำอาหารและรับประทานอาหาร รถยังคงจอดอยู่ บนผนังมีอุปกรณ์ด้านพลังงาน
ภาพที่ 3|ครัวเรือนเดียวกันในช่วงกลางวันและช่วงเย็น การจัดวางอุปกรณ์ด้านพลังงานจำเป็นต้องสอดคล้องกับกำลังผลิตของโซลาร์เซลล์ ชีวิตประจำวันของครอบครัว และความต้องการชาร์จไฟของรถยนต์[9]

รถยนต์ไฟฟ้า แบตเตอรี่ฝั่งผู้ใช้ และอุปกรณ์อาคารอัจฉริยะ ยังขยายขอบเขตทรัพยากรที่สามารถเข้าร่วมการประสานงานได้อีกด้วย รายงาน VPP ของกระทรวงพลังงานสหรัฐฯ ปี 2023 ได้จัดสิ่งเหล่านี้ร่วมกับภาระทางไฟฟ้าอุตสาหกรรมและพาณิชย์ที่ยืดหยุ่นไว้ในกรอบการรวมกลุ่มเดียวกัน[9]

การจัดการภาระไฟฟ้าในยุคแรกและการรวมกลุ่มการผลิตไฟฟ้าแบบกระจาย จึงมาบรรจบกันใน VPP ของวันนี้ เมื่อประเภทของทรัพยากรเพิ่มขึ้น ผู้ดำเนินการจำเป็นต้องตอบว่า เมื่อถึงเวลาที่ต้องการ อุปกรณ์เหล่านี้มีความสามารถเท่าใดที่สามารถใช้ร่วมกันได้

จากกำลังการผลิตติดตั้งของอุปกรณ์สู่ความสามารถที่ใช้ได้จริง

การชาร์จไฟรถยนต์สามารถอธิบายความแตกต่างระหว่างกำลังการผลิตติดตั้งของอุปกรณ์กับความสามารถที่ใช้ได้จริงได้อย่างชัดเจน การชาร์จไฟสามารถปรับได้ในช่วงที่จอดอยู่ แต่ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดด้านปริมาณไฟฟ้าขณะออกเดินทาง[9]

สมมติว่ารถยนต์ 1,000 คันกำลังชาร์จไฟ แต่ละคันสามารถใช้ไฟน้อยลง 1 กิโลวัตต์ภายในชั่วโมงเดียวกัน และชาร์จคืนก่อนออกเดินทาง รวมแล้วสามารถลดกำลังไฟฟ้าที่ดึงได้ 1 เมกะวัตต์ ปริมาณไฟฟ้าที่เลื่อนการชาร์จออกไปคือ 1 เมกะวัตต์ชั่วโมง นี่คือการควบคุมการชาร์จแบบทิศทางเดียว โดยไม่ต้องให้รถยนต์ปล่อยไฟฟ้ากลับ

ความสามารถนี้ขึ้นอยู่กับว่าในขณะนั้นรถยนต์กำลังชาร์จไฟจริงและอนุญาตให้เลื่อนออกไปได้ รถยนต์ที่ยังไม่ต่อเข้าชาร์จ ชาร์จเต็มแล้ว หรือกำลังจะออกเดินทาง ไม่สามารถนับรวมได้ทั้งหมด จำนวนที่ต่อเข้าชาร์จและกำลังไฟฟ้าที่กำหนด จำเป็นต้องแปลงเป็นความสามารถที่ใช้ได้จริงในแต่ละช่วงเวลา โดยพิจารณาจากสถานะจริง ข้อตกลงกับผู้ใช้ และความต้องการในอนาคต[9]

รถยนต์ไฟฟ้าหลายคันในลานจอดรถที่พักอาศัย เจ้าของรถคนหนึ่งถือหัวชาร์จเตรียมเชื่อมต่อ ผู้อยู่อาศัยอีกคนถือถุงช้อปปิ้งกลับบ้าน และผู้เดินทางไปทำงานอีกคนถือกระเป๋าเอกสารพร้อมดูนาฬิกา ความต้องการชาร์จไฟและออกเดินทางของแต่ละคันแตกต่างกัน
ภาพที่ 4|ลานจอดรถเดียวกัน การมาถึง การชาร์จไฟ และการออกเดินทางที่แตกต่างกัน ทำให้เวลาที่ใช้ในการปรับสมดุลแตกต่างกันด้วย[9]

เช่นเดียวกัน กำลังการคายประจุและปริมาณไฟฟ้าที่ใช้ได้ของแบตเตอรี่ จำกัดขนาดและระยะเวลาของการปรับสมดุลตามลำดับ ส่วนการปรับของเครื่องปรับอากาศและปั๊มความร้อนถูกจำกัดด้วยอุณหภูมิและความสบาย[9]

ดังนั้น การให้คำมั่นต่อภายนอกจำเป็นต้องระบุเวลาที่เริ่มต้น กำลังไฟฟ้าที่ปรับ ระยะเวลา และการจัดเตรียมการฟื้นฟูอย่างชัดเจน ผู้ดำเนินการต้องอัปเดตความสามารถที่ส่งมอบได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่เพียงดูรายการอุปกรณ์ที่เข้าร่วมแล้วเท่านั้น

แปลงข้อกำหนดโดยรวมไปสู่การปฏิบัติของอุปกรณ์

หลังจากการประเมินความสามารถแล้ว คำมั่นโดยรวมยังต้องแปลงเป็นการกระทำของอุปกรณ์ ระบบปฏิบัติการจำเป็นต้องรวบรวมสถานะ คาดการณ์ความสามารถ จัดสรรภารกิจ และปรับตามผลการดำเนินการ แนวทางชี้แนะของจีนปี 2025 ระบุว่าการตรวจสอบ การคาดการณ์ และการแบ่งคำสั่งเพื่อดำเนินการ เป็นหน้าที่ของระบบสนับสนุนทางเทคนิคของผู้ดำเนินการ[1]

สถานะของทรัพยากรยังคงเปลี่ยนแปลงระหว่างการดำเนินการ ระบบจำเป็นต้องจัดสรรภารกิจใหม่ตามผลตอบกลับ เมื่อกำลังสำรองไม่เพียงพอ ปริมาณรวมที่สามารถส่งมอบได้ก็จะลดลง กระบวนการปรับอย่างต่อเนื่องนี้ทำให้ความสามารถในการมองเห็นและควบคุมที่งานวิจัยในยุคแรกเน้นกลายเป็นข้อกำหนดในการปฏิบัติงาน ส่วนข้อกำหนดด้านความเร็วในการตอบสนองและการสื่อสารขึ้นอยู่กับธุรกิจเฉพาะ[1][9]

ผลการดำเนินการจริงยังต้องได้รับการตรวจสอบตามกฎเกณฑ์ทางธุรกิจ เพื่อใช้เป็นหลักฐานในการปฏิบัติตามสัญญาและการชำระบัญชี[1][10]และความสามารถเหล่านี้จะให้บริการได้ที่ไหนและด้วยคุณสมบัติใด ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของโครงข่ายไฟฟ้าและกฎเกณฑ์ของตลาด

รับผิดชอบในโครงข่ายไฟฟ้าและตลาด

ทรัพยากรเชื่อมต่อกับสายจำหน่ายไฟฟ้าและโหนดเฉพาะ การปล่อยไฟฟ้าเพิ่มขึ้นหรือใช้ไฟฟ้าน้อยลง ณ จุดหนึ่ง อาจส่งผลต่อข้อจำกัดของสายอีกจุดหนึ่งแตกต่างกัน นี่คือประเด็นที่ FENIX ให้ความสนใจเมื่อแยกแยะการรวมกลุ่มเชิงพาณิชย์และการรวมกลุ่มเชิงเทคนิค การรวมกลุ่มหนึ่งๆ อาจเป็นไปได้ในเชิงการค้า แต่เมื่อดำเนินการยังต้องเป็นไปตามเงื่อนไขของโครงข่ายท้องถิ่น เช่น แรงดันไฟฟ้าและความจุ[7]กฎการรวมกลุ่มของ FERC ยังกำหนดให้ผู้รวมกลุ่มทรัพยากร ผู้ดำเนินการโครงข่ายระดับภูมิภาค และบริษัทจำหน่ายไฟฟ้าประสานงานกัน เพื่อรับประกันความปลอดภัยและความน่าเชื่อถือของระบบจำหน่ายไฟฟ้าท้องถิ่น[10]

ข้อกำหนดในการเข้าร่วมตลาดก็สำคัญไม่แพ้กัน การลงทะเบียน วัดปริมาณ และซื้อขายอุปกรณ์ขนาดเล็กทีละเครื่องมีต้นทุนองค์กรสูง เมื่อการรวมกลุ่มมีขนาดหนึ่งแล้ว ก็ยังต้องมีกฎเกณฑ์การเข้าร่วมที่เหมาะสม[10]

FERC ของสหรัฐฯ ได้ออก Order No.2222 ในปี 2020 กำหนดให้ตลาดระดับภูมิภาคภายใต้การกำกับดูแลอนุญาตให้การรวมกลุ่มทรัพยากรแบบกระจายเข้าร่วม และจัดการประเด็นด้านขนาด ที่ตั้ง การวัดปริมาณและการสื่อสาร ตลอดจนการประสานงานหลายฝ่าย กระบวนการดำเนินการและข้อกำหนดในแต่ละพื้นที่ยังขึ้นอยู่กับกฎเกณฑ์ท้องถิ่น[10]

«แนวทางชี้แนะเกี่ยวกับการเร่งผลักดันการพัฒนาโรงไฟฟ้าเสมือนจริง» ของจีนปี 2025 ได้รวมการเชื่อมต่อระบบ การประเมินความสามารถ และการเข้าสู่ตลาดไว้ในกรอบเดียวกัน VPP ที่เป็นไปตามข้อกำหนดการลงทะเบียนและการเข้าสู่ตลาดที่เกี่ยวข้องแล้ว สามารถเข้าร่วมตลาดที่เกี่ยวข้องในฐานะหน่วยงานอิสระได้ การดำเนินธุรกิจซื้อขายไฟฟ้าในตลาดระยะกลางและระยะยาวและตลาด现货 จำเป็นต้องมีคุณสมบัติเป็นบริษัทจำหน่ายไฟฟ้า ทรัพยากรที่เข้าร่วมตลาด现货โดยหลักการควรตั้งอยู่ในโหนดชำระบัญชีของตลาดเดียวกัน เมื่อเงื่อนไขของโครงข่ายไฟฟ้าและกฎเกณฑ์ของตลาดอนุญาต สามารถรวมกลุ่มข้ามโหนดได้[1]

กฎเกณฑ์และสัญญายังต้องระบุชัดว่าใครเป็นผู้ยื่นรายงานและดำเนินการ จะรับรองผลอย่างไร และจะชำระบัญชีระหว่างผู้เข้าร่วมอย่างไร เพื่อให้ระบบและคู่สัญญาสามารถจัดดำเนินการตามข้อตกลงเหล่านี้ได้[1][10]

รายได้ยังต้องเพียงพอต่อการสนับสนุนการเชื่อมต่อ การสื่อสาร การดำเนินการ และการตรวจสอบ และชดเชยให้เจ้าของอุปกรณ์ตามข้อตกลง การปรับได้ในทางเทคนิคจะกลายเป็นธุรกิจที่มั่นคงได้ก็ต่อเมื่อมีรูปแบบรายได้ที่ผู้ใช้ยินดีเข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง[9]

ตลาดที่แตกต่างกันสร้างรูปแบบการดำเนินงานที่แตกต่างกันอย่างไร

หลังจากคุณสมบัติในการเข้าร่วมชัดเจนแล้ว กลไกรายได้ยังส่งผลต่อเป้าหมายการดำเนินงานอีกด้วย คือเมื่อใดควรสงวนความสามารถ เมื่อใดควรเรียกใช้ และจะประเมินผลการดำเนินงานอย่างไร

รายงานสาธิต VPP ของตลาดไฟฟ้าแห่งชาติออสเตรเลีย (NEM) ปี 2021 โดย AEMO ได้บันทึกเส้นทางต่างๆ เช่น การตอบสนองต่อราคาพลังงาน บริการเสริมควบคุมความถี่ฉุกเฉิน (FCAS) และบริการเครือข่ายท้องถิ่น[13] รายได้หลายประเภทสามารถ組合กันได้ แต่จะใช้ความสามารถของอุปกรณ์ชุดเดียวกันร่วมกัน

รายงานปี 2021 ของ AEMO บันทึกความขัดแย้งประเภทหนึ่งไว้: ราคาสปอตที่สูงกระตุ้นให้แบตเตอรี่คายประจุ ในขณะที่การตอบสนองความถี่สูงที่รับผิดชอบอยู่เรียกร้องให้เพิ่มการชาร์จ ส่งผลให้ส่งมอบได้ไม่เพียงพอ ผู้เข้าร่วมบางรายจึงปรับกลยุทธ์ในภายหลัง โดยจำกัดการตอบสนองต่อราคาเมื่อความถี่เบี่ยงเบนออกจากช่วงปกติ[13]

ไอคอนราคาที่สูงขึ้นใน A สอดคล้องกับลูกศรสีน้ำเงินที่แบตเตอรี่คายประจุเข้าสู่โครงข่าย ส่วนหน้าปัดความถี่สูงใน B สอดคล้องกับลูกศรสีเขียวที่โครงข่ายชาร์จเข้าสู่แบตเตอรี่ ข้อกำหนดทั้งสองมีทิศทางตรงกันข้าม
รูปที่ 5|A: การตอบสนองต่อราคาสูงในกรณีศึกษาต้องการการคายประจุ; B: การตอบสนองความถี่สูงต้องการเพิ่มการชาร์จ ลูกศรแสดงทิศทางของพลังงาน[13]

โครงการนำร่องการตอบสนองความต้องการใช้ไฟเฉพาะพื้นที่ของหูหนานปี 2026 นำเสนอรูปแบบการจัดองค์กรอีกรูปแบบหนึ่ง: สำหรับสถานการณ์เช่นสถานีไฟฟ้าย่อยและสายส่งที่มีภาระหนักเกิน ศูนย์บริหารจัดการโหลดจะส่งคำเชิญไปยัง VPP โดยระบุช่วงเวลาตอบสนอง ความจุ และมาตรฐานค่าชดเชย พร้อมติดตามระหว่างการดำเนินงานและประเมินพร้อมชำระบัญชีภายหลัง[14] จุดเน้นของการดำเนินงานคือการทำตามข้อตกลงด้านสถานที่และช่วงเวลาในการปรับสมดุลให้สำเร็จ

ธุรกิจทั้งสองแบบสะท้อนการแลกเปลี่ยนที่แตกต่างกัน: ผลตอบแทนจากส่วนต่างราคาต้องการการตัดสินใจเกี่ยวกับราคาและการจัดเวลาการใช้พลังงานจำนวนจำกัด ส่วนการตอบสนองที่ให้สัญญาไว้แล้วต้องการการสำรองความสามารถเพื่อปฏิบัติตามสัญญา และโอกาสซื้อขายอื่นๆ ก็ต้องประสานงานเพื่อสิ่งนี้ ตลาดและสัญญาจึงเข้าสู่เป้าหมายการควบคุม ส่งผลต่อวิธีที่ทรัพยากรถูกนำไปใช้

ความแตกต่างนี้ยังมีอยู่ภายในประเทศเดียวกัน แนวทางชี้แนะของจีนปี 2025 ครอบคลุมทั้งการตอบสนองความต้องการใช้ไฟ ตลาดสปอต และบริการเสริม ขณะที่การสาธิตของออสเตรเลียก็เกี่ยวข้องกับบริการหลายประเภทเช่นกัน[1][13] ดังนั้นจึงจำเป็นต้องทำความเข้าใจวิธีการดำเนินงานของ VPP ตามตลาดเฉพาะ สัญญาผู้ใช้ และการจัดรายได้ ไม่สามารถแบ่งแยกตามประเทศเพียงอย่างเดียว

สร้างรูปแบบการจัดองค์กรทรัพยากรที่ยั่งยืน

เมื่อมองย้อนกลับไปยังวิวัฒนาการนี้ การบริหารจัดการโหลดในยุคแรกได้สถาปนาคุณค่าของระบบในการปรับการใช้ไฟฟ้า แหล่งจ่ายไฟขนาดเล็กและการเปิดตลาดนำมาซึ่งทรัพยากรอิสระมากขึ้น การสื่อสารและการควบคุมทำให้ทรัพยากรเหล่านี้มีเงื่อนไขที่จะถูกบริหารร่วมกันได้ การพัฒนาของพลังงานลมและแสงอาทิตย์ การกักเก็บพลังงาน และอุปกรณ์ใช้ไฟฟ้าได้ขยายความจำเป็นและความเป็นไปได้ในการประสานงานอีกครั้ง VPP ในภูมิภาคและโครงการต่างๆ ได้ผสานเงื่อนไขเหล่านี้เข้าด้วยกัน ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปแบบการดำเนินงานแบบรวมศูนย์ในปัจจุบัน

เงื่อนไขเหล่านี้ร่วมกันหล่อหลอมความรับผิดชอบสองด้านของ VPP: ภายใน ต้องประเมินความสามารถอย่างต่อเนื่อง จัดสรรงาน และตรวจสอบผลลัพธ์ ภายนอก ต้องให้บริการตามข้อกำหนดด้านช่วงเวลา ระยะเวลา และตำแหน่งของตลาด และรับผิดชอบต่อการปฏิบัติตามสัญญา กลไกผลตอบแทนที่เฉพาะเจาะจงยังกำหนดว่าการจัดองค์กรและการควบคุมนี้จะดำเนินการอย่างไร

ดังนั้น การที่ภูมิภาคหนึ่งจะต้องการ VPP หรือไม่ จึงต้องพิจารณาว่าการปรับสมดุลที่ระบบขาดหายไปนั้นสามารถรับภาระได้อย่างมีประสิทธิผลโดยทรัพยากรแบบกระจายหรือไม่ และต้นทุนการประสานงาน การเชื่อมต่อ และการปฏิบัติตามสัญญาที่เพิ่มขึ้นนั้นคุ้มค่าหรือไม่ แหล่งจ่ายไฟแบบรวมศูนย์ การกักเก็บพลังงาน การก่อสร้างโครงข่ายไฟฟ้า และการจัดระเบียบการตอบสนองของผู้ใช้โดยตรง ยังคงเป็นทางเลือกที่สามารถเปรียบเทียบได้[8][9] เมื่อทรัพยากรแบบกระจายมีพื้นที่การปรับสมดุลที่ใช้ประโยชน์ได้ และวิธีการดำเนินงานและการซื้อขายแบบเดิมยากที่จะจัดระเบียบทรัพยากรเหล่านี้ คุณค่าของ VPP ก็มีแหล่งที่มาที่เป็นรูปธรรม และจะสามารถทำการปรับสมดุลได้จริงมากน้อยเพียงใดนั้น ต้องตอบด้วยการดำเนินงานจริงและผลการตรวจสอบ

References

โรงไฟฟ้าเสมือน VPP: จากภูมิหลังการก่อตัวสู่การดำเนินงานแบบร…